Sims Huisdieren voor de DS: Saai-saai-saai!

De SIMs is een spel dat weinig uitleg meer behoeft. Vrijwel elke gamer zal bekend zijn met deze game waarin je eigenlijk niets meer doet dan het dagelijks leven naspelen. Echt spannend klinkt dit niet en dat is het ook niet. De uitdaging bij de Sims spellen zit dan ook met name in het hilarische of relaxte karakter van de spellen. Het is gewoon grappig om jezelf een alter ego aan te meten en hiermee een alternatief leven op te bouwen. Ben je in het dagelijks leven verlegen? Dan is het extra leuk om als brutale Sims eens flink tekeer te gaan tegenover de simmetjes om je heen.

Afgelopen maanden is de nieuwe versie van de Sims Pets op vele consoles uitgebracht en vorige week verscheen de versie voor de DS. Ellen kreeg de kans deze game eens goed onderhanden te nemen en vertelt je hier of het spel de moeite waard is.

Een beperkte wereld

In de Sims Pets voor de DS neem je de rol aan van een dierenarts. In je huis annex praktijk komen verschillende dorpsbewoners met hun dier bij je op bezoek. Het is aan jou om uit te vinden wat hun huisdier mankeert en het dier te genezen. Bij je huis bevindt zich een park, hier kun je rondwandelen of je eigen hond trainen. Hiermee is de hele wereld van de DS-game al geschetst. Naast je huis, je praktijk en het park zijn er geen mogelijkheden om rond te lopen of een wereld op te bouwen, waardoor je wereld helaas behoorlijk is beperkt.

Geen uitdaging

Wat een simulatie-spel als de Sims aantrekkelijk moet maken, is dat je een grappige of uitdagende rol aan kunt nemen waarmee je allerlei vreemde avonturen kunt beleven. Helaas is dit bij de versie van de Sims Pets voor de DS amper mogelijk. Je zit helemaal vast in je rol als dierenarts en kunt weinig variëren. OK, je kunt kiezen of je tegen je bezoekers begint met vleien, roddelen of ruziemaken, maar voor het spel maakt het allemaal weinig uit. Het draait er uiteindelijk om dat je dieren geneest en daarmee geld en een reputatie opbouwt. Door deze setting is het spel erg beperkt en eigenlijk vrijwel niet uitdagend.

Veel routine-klusjes

Een groot deel van het spel ben je bezig met routine-werkjes. Je wordt wakker, gaat naar de WC en neemt een douche. Daarna heb je honger dus kook je een maaltijdje. Vervolgens komen er één of meerdere bezoekers in je praktijk en beoordeel je hun huisdieren. Een ziek dier zul je vaak voor een aantal dagen onderdak moeten verlenen om hem te genezen. Helaas is het aantal ziektes van de dieren beperkt, dus het grootste deel van de tijd ben je bezig met ontwormen, griepprikken toedienen, wassen of pootjes spalken. Die klusjes kun je na verloop van tijd dromen en veel uitdaging bieden ze dan ook niet.

Om één uur alweer naar je bed

Bij je praktijk heb je een kennel, waar maximaal drie dieren in kunnen. Dit is opnieuw een beperking in het spel. Zit je kennel vol, dan kun je namelijk vrij weinig doen. Je geeft de dieren in de kennel hun dagelijkse behandeling, waarna je de rest van de dag bezig bent met klanten naar een andere specialist doorsturen omdat jij geen ruimte hebt. In rustige tijden is het andersom: er komen weinig bezoekers langs, je kennel staat vrijwel leeg en opnieuw heb je een groot deel van je Sim-dag niets te doen. Vaak kroop ik daarom tegen 1 uur in de middag alweer in bed, omdat de klussen van de dag er op zaten en ik weinig anders kon doen. Door vroeg te gaan slapen was het snel de volgende dag, waarna ik m’n routineklusjes deed, om 1 uur alweer klaar was en maar weer ging slapen. Klinkt niet echt uitdagend? Dat is het dus ook niet! Helaas.

Naast het genezen van dieren kun je je eigen huisdier een aantal kunstjes aanleren. Dit aanleren is echter supereenvoudig en binnen een kwartiertje gamen kent je dier alle kunstjes. In tegenstelling tot Nintendogs is er geen mogelijkheid je trucjes te gebruiken in wedstrijden of iets dergelijks. Ook hierin biedt het spel opnieuw weinig uitdaging.

Veel te weinig uitleg

Naast het gebrek aan uitdaging heeft het spel nog een nadeel, namelijk een gebrek aan uitleg. Het boekje dat bij het spel wordt geleverd is zeer beknopt, waardoor je in het begin van het spel geen flauw idee hebt wat je moet doen. Je ziet dat je Sim moet plassen en je ziet het toilet, maar je hebt geen flauw idee hoe je je Sim naar dat toilet kunt laten lopen. Na flink wat gemopper en gedruk op knoppen krijg je door dat je hiervoor het touchscreen moet gebruiken. Helaas heeft je Sim dan al 3x in z’n broek geplast… Om de ellende compleet te maken, is dit niet het enige dat onduidelijk is. De eerste uren die je bezig bent met het spel, zul je vol frustratie moeten uitzoeken hóe je nou eten kookt, hóe je er achter komt dat een dier een gebroken poot heeft en hóe je in hemelsnaam verband om een gebroken poot kunt doen. Deze zaken zijn niet zo lastig omdat de gameplay uitdagend is, welnee, ze zijn alleen lastig omdat elke vorm van uitleg ontbreekt en je totaal geen idee hebt hoe de besturing werkt. Erg irritant. Nadat je uiteindelijk hebt uitgevonden hoe alles werkt, blijkt de besturing via het touchscreen overigens wel aardig in elkaar te zitten. Je houdt de DS relaxed vast en de bediening loopt lekker. Het blijft echter jammer dat je daar eerst drie uur voor moet zweten en mopperen vanwege een totaal gebrek aan toelichting.

Matige graphics

Een ander zwak punt in het spel vind ik de graphics. Natuurlijk kunnen we van de DS geen PS3-kwaliteit verwachten en dat doe ik dan ook niet. De beelden van de Sims zijn echter wel heel eenvoudig. Met name de hoekige armen en ellebogen van de personen stoorden mij. Dat kan echt beter, ook op een DS.

Irritante muziek

Helaas zijn de zwakke punten van de game nog niet op. Ook de muziek is heel matig. In je huis bevindt zich een radio waar je verschillende deuntjes kunt uitzoeken. Het is echter wonderbaarlijk dat men in staat is geweest om álle deuntjes op die radio saai en irritant te maken. Elk deuntje hangt je na een minuut of tien gamen al weer de keel uit en wordt storend. Daarmee wordt de toch al irritante en saaie gameplay nog verder ondermijnd. Ik heb daarom op een gegeven moment uit armoe het geluid van de DS maar helemaal uitgezet om te voorkomen dat ik écht gek zou worden van die eentonige pingeltjes.

Je eigen leven wordt opwindend!

Qua gameplay heeft het spel wel wat weg van Nintendogs, waar je ook voor een dier moet zorgen. Toch is er een groot verschil in kwaliteit. Nintendogs is net als de Sims een simulatie zonder verhaallijn, maar bevat wel de nodige uitdagingen en verassingen, waardoor het spel een behoorlijke tijd blijft boeien. Bij de Sims Pets voor de DS is die afwisseling helemaal afwezig. Er zijn geen kleine verrassingen, zoals bij Animal Crossing, waardoor je geneigd bent steeds weer even terug te gaan naar het spel. De game is gewoon dodelijk saai met vele vervelende routineklusjes (“nee he, de dokter moet alweer plassen-wassen-eten-zitten”). Een voordeel van zo’n saai spel is wel dat je echte leven er plotseling behoorlijk afwisselend en uitdagend uit komt te zien. Zul je na het spelen van een potje Killzone je dagelijks leven oersaai vinden, na het spelen van een potje Sims Pets op je DS lijkt je dagelijks leven plotseling bijzonder afwisselend en opwindend.

Té saai voor kleuters...

Je zou nog kunnen denken dat de Sims Pets geschikt is voor jonge kinderen, om ze lekker met dieren te laten spelen. Ik denk echter dat elk kind boven de vier dit spel snel in de kast laat liggen. Zelfs voor een kleuter is dit een té saai spel…

De Sims Huisdieren voor de DS is een slecht spel. De omgeving is, met alleen een huis, dierenartspraktijk en park te beperkt. Daardoor is er veel te weinig variatie en verrassing in de gameplay. Het spelverloop wordt daardoor dodelijk saai en bestaat vooral uit routineklusjes. Een groot deel van je dag breng je slapend in bed door, omdat er niets anders meer is te doen. De besturing met de touchscreen werkt lekker, maar het is jammer dat de uitleg bij het spel veel te beperkt is, waardoor je de eerste uurtjes zwetend en mopperend doorkomt zonder dat je snapt hoe de besturing werkt. Daarnaast zijn de graphics matig en is de muziek stomweg vervelend en opnieuw eentonig. Dit is een spel dat alleen geschikt is om je grootste vijand op zijn verjaardag te geven.