Oblivion: nu al de beste RPG van 2006?

Ik moet zeggen dat ik het extreem lastig vond om deze review te schrijven. Er valt immers zoveel te vertellen over deze titel, die me al de nodige nachtrust heeft gekost. Ook heb ik er al meer dan veertig uur inzitten, heb ik nog steeds het gevoel dat er nog steeds zoveel te ontdekken en te doen valt. Dat komt niet alleen door de enorme spelwereld, maar ook door de keuze van je personage, die een enorme invloed heeft op en hoe je de game zal spelen. In het begin van het spel bepaal je je ras en uiterlijk van je personage, en nadat je ontsnapt bent komt de lastigste keuze uit het spel: namelijk welke klasse je bent.

Wie wil ik zijn?

Oblivion gaat daar beduidend verder dan andere RPG’s. Liefhebbers kunnen zelfs hun eigen Klasse aanmaken. Gamers die bekend zijn met Morrowind (het vorige) deel zullen zich meteen als een vis in het water voelen. Behoor je niet tot die categorie dan kan het begin van Oblivion nog wel intimiterend zijn. Er kan immers zoveel: dat je wellicht verdwaalt raakt in de mogelijkheden. Ook de bediening (activeren van Quest, de menustructuur en het juiste gebruik van de kaart) zijn zaken die bij de start nog wat onwennig kunnen verlopen.

Net als je personage groei je echt in de game en leer je steeds meer mogelijkheden kennen. In het spel kom je zoveel verschillende quests tegen dat je werkelijk uren bezig kan zijn met uitvoeren van opdrachten die qua diversiteit enorm uit elkaar liggen. Van het stelen van een dagboek tot het vermoorden van een rijke koopman tot het stoppen van duivelse monsters in de demonenwereld Oblivion. Hoe je al die avonturen aanpakt heeft weer invloed op hoe je personage zich verder ontwikkelt.

Wordt beter, sterker slimmer

Sla je veel rond met je zwaard dan zal je daar beter in worden. Hou je meer van magische aanvallen of steek je iemand liever in zijn rug dan is dat natuurlijk ook mogelijk. Wanneer je zogenaamde Major Skills genoeg hebt verbeterd stijg je in level. Afhankelijk van hoe je hebt gespeeld kan je bepaalde eigenschappen verbeteren. Ga je flink los met magie dan kan je zaken als intelligentie, wilskracht en persoonlijkheid laten stijgen. Ben je meer in de weer geweest met wapens dan nemen vooral kracht, uithoudingsvermogen en snelheid toe.

Door de verslavende gameplay van Oblivion wil je altijd meer (wapens, magie, betere status bij de diverse guilds). Om dat te bereiken reis je de hele wereld (en demonendimensie) rond. Deze omgevingen zien er echt waanzinnig goed uit (ook op een normale televisie). Wapperende struiken en bomen, mooi en slecht weer, steden met compleet verschillende bouwstijlen. Zo divers en gedetailleerd heb ik nog geen enkel spel gezien op de 360. Als er één game is die het predicaat Next-Gen verdient dan is het wel deze titel.

Enorm mooi en groot

Deze uitgestrekte spelwereld is echter zonder problemen te verkennen. Om te voorkomen dat je uren bezig bent, met rondstruinen beschik je over een makkelijke kaart. Kies een bestemming en je reist er naartoe. Snel en makkelijk (al zijn de laadtijden wel aan de lange kant). Natuurlijk staat niet alles op de kaart. Er valt genoeg te ontdekken. Natuurlijk krijg je genoeg aanwijzingen en willen NPC’s je kaart wel aanvullen met nieuwe locaties. Je kan er echter pas naartoe reizen via de kaart als je er één keer bent geweest.

Om te voorkomen dat je verdwaalt hebben de spelmakers een goed kompas ingebouwd. Deze geeft aan waar je naartoe moet als je een bepaalde Quest heb geactiveerd. Dit voorkomt dat je uren op zoek bent naar de juiste locatie en of personage. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat iedereen makkelijk te pakken is te krijgen. Het spel heeft uiteraard een dag -en nachtcyclus en NPC’s lopen natuurlijk ook gewoon rond, gaan slapen etc. Met de juiste skills (sluipen en sloten open peuteren) kom je echter overal binnen. Ben je niet zo’n sluiper, met wat omkopen of flink slijmen kom je ook een enorm eind.

Veel verbeteringen

Al deze zaken worden via een soort mini-games afgehandeld. Een stuk beter dan in zijn voorganger waar werkelijk alles afhing van het niveau van je vaardigheden. Andere verbeteringen zijn het gebruik van magie en items, die je nu met dezelfde knop kan activeren. Via de D-pad kan je wapens/magie en items snel activeren. Wat wel zo handig is midden in de strijd. Ook het vechten is onder handen genomen. Zo kan later in het spel je combo –en speciale aanvallen (zoals het ontwapenen van je tegenstander) leren, om je vijanden sneller uit te schakelen. Deze variëren van behoorlijk taai tot slachtvee. Wel moet gezegd worden dat de AI van de tegenstanders niet enorm slim is. Met name de Pathfinding (welke route ze kiezen) laat nog wel eens een steekje vallen. Dan zie je een vijandelijke bandiet blijven hangen achter een boom of struik. Ook zijn de laadtijden behoorlijk. Verder heeft Bethesda toegegeven dat in sommige gevallen het spel op den duur trager wordt. Is dit het geval dan moet je het spel opnieuw opstarten met de A ingedrukt. De cache wordt dan gereset, en het spel draait weer als een zonnetje. Ik moet zeggen dat ik dit probleem zelf nog niet ben tegengekomen, maar vrienden van mij wel.

Oblivion is voor mij de beste en meest uitgebreide RPG, een titel die het niet snel zal afdragen denk ik. Voor beginners (die niet bekend zijn met Morrowind) kan de game behoorlijk overweldigend overkomen en ook is het behoorlijk wennen aan de menu’s en hoe alles nu allemaal werkt. Laat je echter niet uit het lood slaan; want ben je over die drempel heen, dan wordt je meegesleurd in een enorme spelwereld waar zoveel te doen is (en ook leuk is om te spelen); dat je tijd compleet vergeet. Grafisch is deze RPG een plaatje en je staat regelmatig met open mond naar de game te kijken. Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen (laadtijden, loopgedrag van computer-personages), maar de game is zo verslavend dat je die al snel weer vergeet. En nu wil ik weer verder.