In Fable III zijn we vijftig jaar verder dan het tweede deel en gaan we aan de slag met de zoon of dochter van de held uit Fable II. Het lot ligt er echter niet zo best voor, want de protagonist is maar het kleinere broertje van de koning van Albion, die het land teistert en tiranniseert met zijn crue regime. De nobele taak om het lot in eigen handen te nemen door een revolutie op te zetten en Albion te bevrijden van deze tiran ligt nu bij jou!
Een revolutie kan natuurlijk alleen maar succes boeken, als er een hoop mensen aan meedoen. Het is daarom ook de bedoeling om zo veel mogelijk facties, stammen en burgers bij elkaar te smeden om zo een zo groot mogelijke opstand te creëren. Hiervoor moet je het vertrouwen van deze mensen winnen en dat doe je – hoe kan het ook anders – door quests te voltooien. Zij geven jou een opdracht of meerdere opdrachten mee om uit te voeren en als je slaagt, voegen zij zich toe bij de kant van de rebellen.
Deze quests variëren van het zoeken naar verloren relieken tot het uitmoorden van criminele groeperingen en zijn over het algemeen erg interessant. Ze ondersteunen een bijzonder tof verteld verhaal, waarin alles moet worden gedaan om de koning te stoppen. Van het aantrekken van gekke kostuums en meespelen in een theatervoorstelling tot het uitschakelen van een duivelse industriegigant, het komt allemaal aan bod en alles draagt bij aan een geweldig verhaal.
Steeds als je belangrijke doelen hebt bereikt – zoals het overtuigen van een factie om mee te doen met de revolutie – zul je een nieuwe poort kunnen openen op de Road to Rule. Hier vind je ook enkele kisten, welke Guild Seals vergen om geopend te worden en nieuwe vaardigheden bevatten om zo je personage naar eigen wens te verbeteren. Traditioneel levelen zoals in de oude RPG’s zit er in Fable III dus niet bij.
Er is echter wel een andere manier van karakteristieke progressie maken in de game. De manier van spelen beïnvloedt namelijk jouw karakter en de omgeving waarin hij/zij speelt. Als je veel goede daden verricht, zal je karakter beeldschoon en heldhaftig ogen. Hierdoor valt je personage ook een stuk beter in de smaak bij mensen van het andere geslacht. Speel je echter het liefst pure evil, dan zul je er ook zo uitzien – lelijk als de nacht dus.
Maar ook de manier van vechten heeft zo zijn neveneffecten. Spelers die alleen ranged vechten (met een geweer), zullen qua lengte langer zijn dan spelers die alleen maar mêlee gebruiken. Zij zijn op hun beurt dan weer breder en gespierder dan de rangers. Daarnaast passen de wapens zichzelf ook aan, naarmate je ze meer gebruikt. Sommige wapens verbeteren enkel als je ze gebruikt tegen een bepaald type vijand. Op deze manier evolueer jij jezelf op hand van je eigen speelstijl, zonder dat je talloze lijsten van attributen af moet gaan. Veel handiger, nietwaar?
Klinkt op zich niet verkeerd, dat evolueren, maar het zou een stuk fijner zijn als de combat dan ook daadwerkelijk mee zou werken. Het feit dat je niet dood kunt gaan – je gaat enkel knock-out – is een oprechte facepalm waardig. Dat zul je overigens niet vaak meemaken, want daar is Fable III gewoonweg veel te simpel voor. Bij mij gebeurde het vier keer dat ik knock-out ging en mijn progressie tot dusver naar de volgende Guild Seal verloor. Het is een 16+-spel met onder andere geweld en seks, maar doodgaan zou dan weer te ver gaan. It just doesn’t make any sense.
Terugkomende op de combat, het werkt gewoon niet. Het duurt té lang. Ondertussen dat de held zijn zwaard op heeft gestoken om een aanval te blocken, heeft de vijand al zowat drie keer toegeslagen, het handmatig richten met een geweer is zeer onpraktisch in de hitte van de strijd en het dodgen gebeurd met de nodige moeite. Op de Xbox 360 werkte het een stuk beter, waarom heeft Lionhead dan niet wat meer tijd en moeite geïnvesteerd in de besturing van de PC-versie?
Het is gewoon jammer dat het tweede deel van het verhaal een stuk minder interessant is
Eer je aan het eind bent gekomen van de Road to Rule, welke uitmondt aan het kasteel van de koning, heb je het eerste deel van het spel afgerond en kun je beginnen aan de tweede helft. Waar we ons eerst richtten op het verzamelen van facties en het opzetten van een revolutie tegen de koning, zul je in het tweede deel zelf de troon bestijgen en de heerschappij over Albion opeisen, met alle gevolgen van dien uiteraard. Tijdens het verzamelen van facties heb je namelijk ook beloftes moeten afleggen aan de mensen van Albion, zoals het verbeteren van de leef- en werksituatie, het (her)openen van bepaalde openbare faciliteiten en het tot stand brengen van een gezond ecosysteem. In het tweede deel ga je al deze beloftes, welke je hebt moeten ondertekenen, waarmaken. Doe je dit niet, zullen de burgers boos worden en start er wellicht een nieuwe revolutie.
Ik vind het heel erg jammer dat het tweede deel niet net zo gaaf is om te spelen als het eerste deel, waar we nog quests moesten voltooien en gevechten aan moesten gaan met menig schurk. Het is gewoon niet aantrekkelijk en verslavend genoeg om langer dan een paar uur te doen en ik vind dat erg jammer, zeker als je het vergelijkt met het eerste deel, dat wél zo verslavend en aantrekkelijk was.
Nadat je de game volledig hebt uitgespeeld, kun je nog aan de slag in een open wereld. Zo kun je de gemiste side quests afgaan, je verdiepen in het kopen van onroerend goed, jezelf bezighouden met meerdere sekspartners of het gezinsleven induiken en kinderen krijgen (en opvoeden). Uiteraard kun je hier ook een combinatie van maken, maar laatste twee zijn om ogenschijnlijk logische redenen niet aan te raden.
Last but not least: de co-op modus. Fable III brengt een indrukwekkende en duidelijk verbeterde co-op modus in vergelijking met deel twee. Zo kun je andere spelers uitnodigen om samen quests te voltooien, waarbij iedere speler een aanzienlijke beloning krijgt. Ook in de game zelf wordt al aangehaald dat co-op meer geld oplevert dan in je eentje. Je kunt ook de werelden van anderen bezoeken en kijken wat zij er van hebben gemaakt of trouwen met een andere speler (met alle consequenties van dien uiteraard!). De co-op is een leuk toetje voor als je een keer wilt zien hoe het ook had kunnen zijn. Je kunt natuurlijk ook gewoon opnieuw beginnen met de game.
Alternatieven voor deze game
- The Witcher 2 (PC)
