Review - Shogun 2: Total War

De eerste Total War game kwam al meer dan een decennia geleden uit en begon ook met het thema Shogun: Total War. In die tijd waren er vele RTS-spellen, maar de game wist zich te onderscheiden met een afwisseling tussen turn-based strategie en grootschalige real-time gevechten. Tegenwoordig zijn RTS-games nog maar ten schaarste en is Total War nog maar een van de weinige die overeind staat in de afbrokkeling der RTS-games.

Steden -> Mensen -> Soldaten -> Oorlog!

Het eerste deel was nog vrij simpel van opzet en zag er nog heel korrelig, plat en kaal uit, maar met de jaren werd het na ieder deel dat erop volgde steeds mooier en complexer. Hierdoor kreeg het uiteindelijk een verassende diepgang dat op z'n hoogtepunt kwam bij het pareltje Rome: Total War zes jaar geleden. De delen erna gingen ook verder op grafische schoonheid en diepgang, maar helaas zorgde dat voor een te complex spel dat zijn vorm hierdoor verloor. Het werd steeds minder gebalanceerd en het miste samenhang aan. Dit probleem kwam op zijn hoogtepunt bij Empire: Total War, het laatste deel tot kortgeleden.

In de Shogun 2 Campaign heb je keuze uit negen verschillende clans. Behalve deze negen grote clans zijn er nog vele kleine clans verspreid over heel Japan. Kort gezegd kun je de game in twee onderdelen verdelen. Het hoofdonderdeel neemt plaats op een groot landkaart. Het hoofddoel is om heel Japan te veroveren en de titel te krijgen van Shogun. Dit doe je door steden te managen, handel te drijven, bondgenoten te vinden en oorlog te voeren. Bij het managen van steden is het belangrijk dat je de bevolking tevreden houdt. Een voorbeeld hiervan is door gebouwen te plaatsen die voor voeding, blijdschap of angst zorgen. Dit allemaal om genoeg belasting van ze af te kunnen troggelen, zodat je legers kunt maken en financieren. Want zoals het spel ook heet, het draait allemaal om wat je doet met oorlog.

Het tweede onderdeel van het spel vindt plaats wanneer je met een leger op een ander leger stuit. Je kunt er voor kiezen dat de computer uitmaakt welk leger wint (wat in enkele seconden gebeurt) of dat je je zelf bemoeit met de tactiek van je soldaten (wat natuurlijk veel leuker is!). De map zoomt in op de locatie en na een korte laadscherm zit je in de battle map, waarbij grote gevechten worden gestreden. De gevechten zien er oogverblindend mooi uit. Het detail van de soldaten, het zonnetje wat over het pantser schijnt, de vlammende pijlen in de lucht en een grote hoeveelheid soldaten. Gevechten met meer dan 3000 man zijn meer een regel dan een uitzondering waarbij het lijkt of je in een Japanse oorlogsfilm zit. Behalve dat het er geweldig uitziet, is het ook zeer uitdagend, je tactiek zal zeker op de proef gesteld worden.

Veel veranderd

Ten opzichte van Empire: Total War zijn ze met Shogun 2 terug naar de basis gegaan. In plaats van dat er drie grote continenten zijn (Empire: Total War) kun je bij Shogun 2 alleen in Japan vechten. Waar je in Empire en Medieval meer dan tien verschillende vechttypes had, heb je in Shogun maar vijf verschillende gevechttypes. Dit klinkt natuurlijk wel slechter, maar wat je daarvoor terugkrijgt is een zeer gepolijste gameplay welke als één geheel aanvoelt. Het vechten is weer zoals vanouds gebalanceerd en terug gebracht naar de steen-papier-schaar methode. Speerman wint van cavalerie, zwaardvechter wint van speerman en cavalerie wint van zwaardvechter. Los daarvan heb je ook nog de boogschutter die los staat van de steen papier schaar methode. Deze wint van allen op afstand, maar verliest van dichtbij.

Behalve dat dingen gemakkelijker zijn gemaakt zijn er ook vele nieuwe dingen toegevoegd. Waarbij jaren eerst uit twee beurten bestonden, bestaat een jaar in Shogun uit 4 seizoenen. Hierdoor zie je de wereld met elk seizoen visueel in kleur en beleving veranderen waarbij het consequenties heeft voor je manschappen. Bijvoorbeeld in de situatie hartje winter. De manschappen zullen buiten de stad sneller kou vatten en last hebben van ziekten, waardoor het verstandig is om je soldaten binnen je eigen territoria tehouden. Ook mag je met de boten niet te ver van je kust gaan om scheurbuik onder de manschappen te voorkomen. Door deze kleine dingen lijkt het veld veroveren veel realistischer en zul je moeten plannen wanneer je uit gaat met je soldaten om land te veroveren. Hierdoor krijgt het oorlog voeren een andere dimensie en krijg je ook meer het voldoening bij het veroveren van landen en het plunderen van steden.

Ook een toffe nieuwe feature is dat jouw generaals en speciale units (assassins en Metsukes) voortaan een skill tree hebben. Deze skill tree bevat eigenschappen die de desbetreffende unit sterker maakt op de punten waarvan jij wilt dat ze in uitblinken. Deze punten verdien je wanneer deze unit een level stijgt na het behalen van bepaalde successen. Hierdoor lijkt het dat de sterke generaal jouw eigen maatje is van vlees en bloed en voelt het extra goed om met hem gevechten aan te gaan, te overleven en ermee sterker te worden.

Eerder geschiedenis

Toch zal dit spel voor de meeste mensen minder lang boeien dan de vorige Total War delen. Dit komt door de setting waarin het afspeelt. Waar het in andere delen verspreid was over meerdere continenten en een tijdspan had van 250 jaar (waarbij er vele verschillende culturen en vechtstrategieën waren), heeft Shogun 2 maar een tijdspan van 55 jaar en bestaat het uit enkel één enkel cultuur. Hierdoor lijken de clans zeer veel op elkaar en komt het na een tijdje erg herhalend over. Dit is een enorme terugslag ten opzichte van de vorige delen, waarin het altijd nog leuk was om de campaign opnieuw te doen met een andere ras.

Shogun 2: Total War is terug naar de basis gegaan, met veel succes. De gameplay voelt als een geheel en de sfeer hebben ze perfect neer weten te zetten. Het enige sterke minpunt is de setting, omdat het te weinig variatie aanbiedt ten opzichte van de vorige games. Verder is het een enorm goede basis voor de games die in de toekomst er op zullen volgen.