Explodemon knalt van het scherm!

Soms heb je van die games die maar niet af lijken te komen. Ze blijven in ontwikkeling hangen en de geldkraan druppelt maar sporadisch verder. Als zo'n titel dan uiteindelijk op de markt komt, is het vaak te laat of is het maar een matig product, dat even snel is afgewerkt. Dit soort zaken kan ook gebeuren bij indiegames, al hoor je daar vaak niets tot weinig van. Explodemon is al ruim vijf jaar in ontwikkeling en na veel doorzettingsvermogen van de ontwikkelaars kunnen zij ons eindelijk hun ideeën presenteren via PSN, maar kunnen die nog mee met de huidige generatie games?

Het meest vervelende voor dit spel was de komst van 'Splosion Man. Ook in Explodemon nemen spelers namelijk de rol aan van een personage dat het eigen ontploffend vermogen gebruikt om te springen. In eerste instantie is het dus makkelijk om het als een kopie te zien van 'Splosion Man. Dit is echter een foute opvatting. De games werden in een bizar toeval op dezelfde dag aangekondigd en wisten tijdens de ontwikkelfases niet van elkaars bestaan. Daarnaast zou het een erg eenvoudige vergelijking zijn, want naast een exploderende held, delen de games eigenlijk maar weinig elementen.

Ouderwetse platform actie

In Explodemon speel je de gelijknamige held, of eigenlijk antiheld, want hij heeft nogal de neiging om spontaan te ontploffen en dat is natuurlijk niet altijd even handig. Als er echter een grootschalige invasie van aliens, de Vortex, plaatsvindt, is Explodemon de enige die dat nog kan tegenhouden. Het is aan hem om al ploffend en knallend de Vortex in twaalf levels te lijf te gaan en hij doet dit op een manier die terug doet denken aan oude 16-bit platform klassiekers als MegaMan X en Sonic the Hedgehog.

Explodemon kan een ontploffing doen ontstaan, waarmee hij vijanden kan verslaan. Tijdens het ren- en springwerk kan hij zichzelf ook opblazen voor de nodige extra snelheid en hoogte, om de verschillende obstakels te overkomen. Deze held heeft zijn krachten echter niet geheel in de hand, want na een tijdje gaat hij vanzelf af, wat je timing flink in de war kan schoppen. Naast het ontploffen kan Explodemon ook nog gewoon springen, zich aan randen optrekken en een sliding maken. Voeg daarbij de nodige schakelaars, zuurpitten, grote aantallen vijanden en andere obstakels toe en je hebt een leuke platform mix.

Te veel, maar toch te weinig

Helaas is het tempo waarin alle nieuwe elementen en vaardigheden worden voorgesteld en dienen te worden gebruikt aan de hoge kant. Hierdoor krijg je nauwelijks de kans om met nieuwe vaardigheden te experimenteren, want zo'n drie kamers verder moet je ze al vrijwel perfect kunnen inzetten om verder te komen. Sommige vaardigheden, zoals een dash-move waarmee je even door vijanden en kogels kan gaan, worden niet eens toegelicht of gebruikt. Er is gewoon te veel in de twaalf levels gepropt. Het had allemaal wat meer verspreid over meerdere levels mogen worden wat mij betreft.

Het spel nodigt wel uit om de levels meerdere malen door te spelen, met de vele secrets en collectibles om te vinden. Daarnaast krijg je een rating voor elk level en kun je met andere spelers strijden om de beste score en/of tijd per level via de leaderboards. Ook zijn er een stel stevige Trophies om te behalen. Als je eenmaal op je gemakt bent met de besturing, dan is het herspelen van de levels en op jacht gaan naar alle secrets wel leuk. Veel van de secrets zijn goed verstopt en je moet af en toe echt wel even denken om erachter te komen hoe je bij de pronkende prijzen kunt komen. Ook voelt de besturing gewoon vloeiend en voelt het echt lekker om als een trein door de levels te denderen.

Toch blijft het spel gewoon wat mager in content en dat is jammer. In het begin is het vrijwel onmogelijk om af te gaan en zelfs als je afgaat, mag je in hetzelfde scherm starten, zonder consequenties. In de laatste paar levels schiet de moeilijkheidsgraad ineens flink omhoog, maar het wordt nooit frustrerend moeilijk. Ook de eindbaas valt tegen, aangezien het steeds dezelfde is, maar dan in een iets moeilijkere setting. Nou ja, moeilijker, meer frustrerend omdat hij zijn energie weer kan opladen als jij even een foutje maakt. Echt veel gevaar loop je echter niet en dit maakt deze bossbattles oninteressant. Kortom, binnen een uurtje of zes heb je alles wel gezien. Het feit dat ik dit echter zo pijnlijk vind, is misschien ook wel weer een compliment, ik wil gewoon meer Explodemon!

Grappig van misbruik linguïst toegepast!

Het spel wil doormiddel van de presentatie een leuke persoonlijkheid neerzetten. De kleurrijke en stripachtige cutscenes zien er wel aardig uit en laten meteen merken dat je dit spel niet serieus moet nemen. Het is luchtig en wil de nodige parodieën naar voren brengen. Zo lijkt het design van Explodemon wel heel erg op een MegaMan robot en praat hij in het gebroken vertaald Engels, ook wel bekend als Engrish. Soms levert dit grappig dialogen op, het ging mij echter al heel erg snel vervelen en zelfs irriteren. Vroeger was het grappig omdat het per ongeluk fout ging met vertalingen. Om daar even bij stil te staan en om te lachen is leuk, maar om het tijdens het verloop van het hele spel geforceerd tegen te komen is vrij irritant.

Ook de achtergronden en vijanden zien er minder interessant uit en weten niet te boeien. De omgevingen lijken veel op elkaar en bieden niets bijzonders. De muziek daarentegen is wel leuk. Ook hierin hoor je het 16 bit tijdsperk terug. Melodieuze deuntjes die goed passen in de context.

De gameplay is wat voor Explodemon het belangrijkste is en in dat opzicht weet het spel te overtuigen. Het is jammer dat het zo kort is, maar het is leuk genoeg om de twaalf levels meerdere malen te doorlopen met verschillende doelen. Hoeveel plezier je eruit haalt hangt ook sterk af van de mate van plezier waarmee je terugkijkt naar de oude 16-bit platformers van vroeger. Dit spel eert namelijk die nostalgie goed. Heb je daar echter niets mee, dan zal dit spel een heel stuk minder interessant zijn. Wat mij betreft is de gameplay die 10 euro wel waard!