The Ball weet te overtuigen

De eerste keer dat ik The Ball zag opduiken, dacht ik dat het de nieuwste technische demo van de Unreal Engine was. Dit lijkt misschien kleinerend, maar eigenlijk is het een groot compliment. Niet alleen blonken de graphics zoals die van de beste Unreal-games, maar vooral de details in de titelbal en het wapen van het hoofdpersonage puilden uit van de kleine details. De vraag die ik mij meteen stelde, was of het simpele concept achter de game wel lang genoeg zou kunnen boeien. Het uitgebreide antwoord krijg je in deze review!

Uitgebreid hoeft deze review echter niet te zijn, want de opzet is echt ontzettend simpel. Je personage belandt op een mysterieuze wijze in een put, zonder een directe uitgang in zicht. Al snel bots je op een wapen dat bepaalde objecten kan aantrekken en afstoten. Niet veel later ontmoet je ook je enige vriend: een grote bal, die je zal beschermen en helpen tijdens het oplossen van puzzels.

Helemaal geen Portal

Een hoofdpersonage, een geweer met twee functies en heel wat puzzels, dit vat niet alleen Portal samen, maar het is ook een perfecte omschrijving van The Ball. Jammer genoeg stopt de vergelijking hier al. Er is namelijk helemaal geen sprake van een meeslepend verhaal, want het zwijgzame hoofdpersonage maakt het echt moeilijk om mee te leven met zijn avonturen. Dit maakt de vijf uur durende reis door The Ball wel erg eenzaam, wat het spelplezier helemaal niet vergroot.

Gelukkig zijn er nog genoeg andere elementen die wel voor de nodige sfeer zorgen. Kleine details, zoals spinnenwebben die aan de camera blijven hangen, zijn aangenaam en de altijd aanwezige spinnetjes op de grond maken de wereld toch iets levendiger. Ook vloeistoffen die aan je voeten blijven plakken, geven je het gevoel dat je niet door de levels zweeft, maar echt wandelt in eindeloze gangen vol gevaren.

Bigger is Better

In het begin lijkt dit gevaar alleen maar te komen van simpele omgevingspuzzels en pinnen in de grond. Niet zoveel later duiken de eerste levende wezens op en dan pas moet je beginnen vrezen voor je leven. De pret begint echter pas echt als de grotere tegenstanders tevoorschijn komen. Niet alleen zien zij er heel wat indrukwekkender uit, ze zijn vooral een pak minder frustrerend om te bekampen.

Omdat je wapen maar 2 gebruikswijzes heeft, heb je namelijk weinig mogelijkheden om je te beschermen. Je kunt de bal van je afstoten om je aanvallers te pletten of je kunt de bal weer naar je toe zuigen om, jawel, nog meer aanvallers te pletten. Hier en daar kun je wel eens een omgevingselement gebruiken om iemand uit te schakelen, maar dit is meestal zo duidelijk geplaatst dat er maar weinig denkwerk is vereist. Bij de grotere tegenstanders moet je wat meer variatie in je aanvallen gebruiken en dat maakt de duels ook meteen veel leuker.

Meer is niet altijd beter

Ondanks dit gebrek aan originaliteit tijdens het vechten, is het afweren van oneindig veel tegenstanders het enige wat je nog zult doen na het voltooien van het verhaal. De enige reden die er nog is om het verhaal nogmaals te spelen, zijn enkele verborgen objecten. Door het simpele verhaal is er maar weinig reden om dit te doen en dus blijft alleen nog maar de Overleven-modus over. In deze mode moet je zo lang mogelijk proberen te overleven in een level terwijl je wordt aangevallen door hordes van tegenstanders.

Klinkt dit wat bekend in de oren? Dat komt misschien omdat ontelbaar veel andere games dit principe als eens hebben aangeboden. Origineel is het concept dus niet, maar over het algemeen heeft The Ball toch wel enkele frisse ideeën te bieden. Als je weet dat het spel slechts €20 kost, dan zou ik zelfs durven zeggen dat The Ball heel wat andere, bekende games achter zich laat op het vlak van prijs-kwaliteitverhouding.

Meer budget was welkom geweest

Hoewel ik in de voorgaande 700 woorden relatief lovend ben geweest over The Ball, zijn er toch nog enkele negatieve puntjes die ik zeker moet vermelden. Zo zijn de graphics verre van lelijk, maar overal waar je kijkt, zie je glanzende textures die Unreal Engine zo’n eigen look geven. Gamers die Doom 3, Prey of Gears of War gespeeld hebben, weten ongetwijfeld wat ik bedoel!

Ook het geluid mist wat persoonlijke toetsen. Door de setting waren er oneindig veel mogelijkheden om met subtiele geluidjes spanning op te bouwen, maar dit wordt amper gedaan. Meestal hoor je alleen het geluid van je eigen voeten terwijl je door de eenzame gangen slentert. Dit gebrek aan audiovisuele hoogstandjes brengt wel een groot voordeel met zich mee: dit spel is speelbaar op veel pc’s en dus raad ik iedereen aan om het spel eens een kans te geven, zelfs als je geen superkrachtige pc hebt.

The Ball is een onbekende game die meer aandacht verdient dan hij tot nu toe gekregen heeft. De alternatieve gameplay zorgt voor afwisseling in een wereld vol shooters en Facebook-games en dat alleen al maakt The Ball de moeite waard. Het feit dat de game er aangenaam uitziet en voor minder dan de helft de prijs van een normale pc-game verkocht wordt, zou eigenlijk al genoeg reden moeten zijn om op zijn minst al een keer de demo uit te proberen!