Review: Prinny 2: Operation Panties

Ik herinner me nog dat ik als veertienjarige puber Ghouls & Ghosts voor de GameBoy Advance kocht. Ik weet nog dat ik heb gevloekt als een ketter omdat ik niet voorbij het derde level kwam. De game was onverbiddelijk, de eindbazen een onnavolgbare pest en het leveldesign ontiegelijk moeilijk. Ik kniel voor degenen die de game hebben uitgespeeld, maar ik raad hen ondertussen Prinny 2: Dawn of Operation Panties, Dood! aan.

Prinny 2 is ook zo'n game waarvan je bloed onder je nagels zal kruipen. Je zal nachtmerries krijgen omdat je die ene level maar niet kan voltooien. Ik geef toe, de game is iets makkelijker dan Ghouls & Ghosts, maar zelfs dan nog is Prinny 2 een van de moeilijkste games die ik ooit gespeeld heb.

De game is gebaseerd op de succesvolle Strategy-RPG Disgaea van ontwikkelaar Nippon Ichi Software. In plaats van een nieuwe RPG-achtige game te leveren, vond Nippon Ichi er niets beter op om een ouderwetse sidescroller te ontwikkelen. Eentje waarin je speelt als het zwakste gamepersonage in de geschiedenis ooit, namelijk een Prinny. Prinnies zijn pinguïns die op stokken lopen. Ze lijken op schattige knuffeldiertjes, maar hebben een erg grote bek. Ze kunnen het niet laten om op ieder moment iets onnozels uit te kramen. De Prinnies zijn wezens met erg silly humor en in plaats van F-bombs te gebruiken, spreken ze liever over dood ('dude'). Een woord dat eigenlijk eigen is aan Prinny 2.

Slip

In deze 2D-platformgame moet je geen prinses redden van een boosaardige demoon. Bovendien moet je niet eens de wereld niet redden. Nee, Nippon Ichi vond het leuk om je op pad te sturen om de panties van Lord Etna terug te vinden. Etna is jouw bazin en ze geeft geen zier om je. Je zal en moet die panties terugvinden, want anders zal ze dat bekopen met je leven. Of duizend levens.

Je leest het al: duizend levens. Je hebt duizend levens in heel de game. Als je al je levens kwijtraakt, mag je de hele game herstarten. Nu denk je vast: duizend levens zijn toch meer dan genoeg? Hell no. De game telt slechts een handvol levels, maar je zal ieder leven koesteren. De game leert je om niet als een waaghals door de levels te scheuren. Het leuke aan Prinny 2, is dat je uit je fouten leert. Je zal blijven proberen om dat een verdomde stukje te overwinnen, ook al kost je dat een tiental levens.

Dood?

De levels zijn ingenieus opgebouwd. Je Prinny zal moeten vechten tegen erg zwakke varkensachtige monsters, maar ook tegen vliegende haaien en elfachtige boogschutters. Ieder stage is opgebouwd uit twee delen. Tijdens het eerste deel moet je je een weg banen door het level, terwijl je in het tweede deel het moet opnemen tegen een uit de kluiten gewassen eindbaas. Ik moet toegeven dat ik meer moeite heb gehad met de eigenlijke levels dan met de eindbaas.

Eigenlijk is dat logisch, want een regulier level heeft meer verrassingen in petto dan een eindbaas die constant hetzelfde truukje bovenhaalt. Je haalt daarom veel meer voldoening uit het voltooien van een level dan uit het verslaan van een eindbaas.

De tekenaars bij Nippon Ichi hebben een geweldige fantasie. De monsters zien er stuk voor stuk mooi uit, maar dat komt ook de haarscherpe sprites die op je kleine scherm spatten. Het zijn venijnige beestjes, die iedere speelbeurt tot een ware hel omvormen. Het is jouw taak om hun ook het leven zuur te maken. Dat doe je aan de hand van een handvol moves die je Prinny in huis heeft. Enerzijds heb je de reguliere slashes, maar Nippon Ichi verplicht je eigenlijk om inventiever te werk gaan. Je scoort namelijk meer punten door eerst op een vijand te springen en hem daarna vanuit de lucht naar de hel te verwijzen.

Dood!

Jammer genoeg kampt Prinny 2 met nogal vage controls. Het meest irritante is dat je je sprongen niet kan controleren. Je Prinny zweeft als het ware door de lucht, waardoor je meermaals de dieperik in duikt. Je zal vaak vloeken, omdat je die sprong eigenlijk had moeten halen. Een leven meer of minder, wie maalt daar nu om? Nou, ik wel, dood.

Prinny 2: Dawn of Operation Panties, Dood! is een aartsmoeilijke game. Je zal vloeken, maar je krijgt een grote voldoening bij het voltooien van elk level, iets wat we gemist hebben bij veel moderne games. Het valt ook op dat de game toch een potige speelduur heeft, ondanks het vijftal levels. Het proberen waard, maar deze Prinny prijs ik niet de hemel in, dood.