The story so far…
In de eerste Assassin’s Creed leerde je Desmond Miles kennen, geboren in een eeuwenoud broederschap van de Assassijnen. Desmond werd ontvoerd door zijn aartsvijanden de tempeliers, terwijl hij van de vete tussen de Assassijnen en de tempeliers helemaal niets van wist. De hoge pieten van de tempeliers willen een oud artefact, the piece of eden, dat door de voorvaderen van Desmond is bemachtigd, in handen krijgen. Daarom hebben deze geniepige tempeliers de animus gebouwd, een machine waardoor Desmond alle acties van zijn voorvaderen kan herbeleven en zo de locatie van de piece of Eden kan onthullen.
Assassin’s Creed 2 breide verder op dat verhaal maar deze keer kroop Desmond in de huid van Ezio Auditore Da Firenze, zijn voorvader uit de Renaissance. De zoektocht naar het belangrijke artefact ging verder en leidde tot een wat vergezocht einde.
Wat valt er te doen?
Het verhaal van Brotherhood begint bij de belegering van jouw verstevigde burcht in Monteregionni. De Borgia’s willen de villa met de grond gelijk maken en Ezio moet uitwijken naar Rome, dat er overigens weer schitterend uitziet. Net zoals in Assassin’s Creed 2 heb je een soort simgedeelte waarmee je de oude glorie van Rome tijdens de Renaissance nieuwe leven kan in blazen. Naarmate het spel vordert en je winkels opkoopt en upgrade, zie je de stad helemaal floreren waarbij de invloed van de Borgia’s steeds verder wordt verdrongen.
Dat brengt ons bij een ander gameplay punt. De stad, drie keer zo groot als de grootste stad in Assassin’s Creed 2, wordt bezet door de Borgia’s, en jouw taak is om die bezetting te doorbreken. Via verstevigde torens kan je gebieden bevrijden van de tiran, waarna je geld kan investeren in die buurt. Winkels opkopen, aquaducten renoveren, noem maar op. Maar voor je dat kan doen, moet je eerst de plaatselijke commandant vermoorden en zijn toren in de fik steken. Geen gemakkelijke klus. Het bevrijden van die zones is overigens volledig optioneel. Je hoeft niet per se alle twaalf torens in brand te steken om de game uit te spelen. Buiten deze leuke toevoeging, is er in Rome heel wat te doen. Zo zijn er hoertjes die jouw hulp nodig hebben, maar ook dieven en huurlingen kunnen ook af en toe gebruik maken van jouw skills.
Veel mensen, onder andere ikzelf, vonden de combat in de vorige Assassin’s Creed nogal statisch. Je stond er eigenlijk gewoon het meeste van de tijd te wachten totdat een vijand aanviel, waarna je een tegenaanval maakte en hem als een echte pro neersabelde. Dat systeem is bij Brotherhood helemaal onder handen genomen. Je kan nu aanvallender te werk gaan en in een soort trance geraken waarna je meerdere vijanden in een echte flow bruut kan afmaken.
De grootste toevoeging aan deze nieuwe Assassin’s Creed is de mogelijkheid om een Brotherhood samen te stellen. Door de torens van de Borgia’s te verwoesten, kan je telkens 1 nieuwe rekruut trainen, door middel van een kleine reddingsmissie. Deze nieuwe rekruten zend je dan uit op missies zodat ze ervaringspunten kunnen verdienen en betere wapens en pantser kunnen dragen. Ze zijn ook handig tijdens jouw tochten door Rome. Je kan ze inzetten om wachters af te leiden of je kan ze gewoon bevelen iemand te vermoorden door simpelweg op de rechterschouderknop te drukken. Je moet wel spaarzaam omgaan met jouw leden, want je kan ze niet oneindig veel inzetten, en ze kunnen ook sterven. Langzaam maar zeker creëer je dus een hechte groep van rekruten, die vaak heel handig blijken te zijn.
Multiplayer
Eerst en vooral wil ik duidelijk maken dat de multiplayer van Assassin’s Creed: Brotherhood dient als een leuke toevoeging. Verwacht dus geen Black Ops beater. Maar Ubisoft heeft toch een zeer gewaagde stap gezet om bij deze game een multiplayer toe te voegen. Gameland staat momenteel bol van al die online shooters, en de enige games die eens wat anders proberen dan te knallen, zijn gedoemd te falen.
Al bij al is het toch wel verslavend. Je krijgt een doelwit toegewezen, en de enige hulp die je krijgt, is een kompas dat je in de richting van jouw doelwit stuurt. De bedoeling is om zo rustig mogelijk te blijven en zo weinig mogelijk te rennen, want als je jouw slachtoffer vermoordt zonder gezien te worden, dan krijg je meer punten.
Wat het allemaal zeer spannend maakt, is het feit dat ook iemand op jou jaagt. Dus als je je onopvallend gedraagt, is de kans kleiner dat je zelf over de kling wordt gejaagd.
Zonder een perk systeem is een multiplayer vandaag de dag niets meer. Hoe stiller je kills maakt, hoe meer punten je verdient en hoe meer nieuwe wapens je kan vrijspelen. De vraag is alleen hoe lang deze multiplayer vers en interessant blijft.
