Er was in ieder geval één ding zeker bij de heren van Konami: er moest verandering komen. Ditmaal hebben ze gelukkig goed naar de fans geluisterd, want er is veel veranderd. Het opmerkelijkste vond ik zelf het pass-systeem, dat nu helemaal is omgedraaid. Zo kun je nu – net als bij FIFA 11 – 360 graden rond passen, ongeacht de positie waar de ontvanger van de bal zich bevindt. Dit zorgt voor veel meer vrijheid, maar ook voor veel geklungel in het begin. Geloof me als ik zeg dat het een tijdje zal duren voor je aan dit systeem gewend bent.
Klik voor vergrotingen...
Hiermee wordt weer eens keihard onderstreept dat we in een tijdperk leven waarin de actieve gamer verwacht dat de mogelijkheden van een game dan ook daadwerkelijk oneindig zijn. Gelukkig weet Konami met dit principe goed mee te spelen door ook de rest van de game ietwat aan te passen. Zo zijn de animaties niet alleen verfijnd en ziet het geheel er dus veel beter uit dan in vorige delen, ook de vervelende en welbekende framedrops zijn eindelijk er tussenuit gefilterd. Het ziet er dus niet alleen beter uit, het speelt ook nog eens veel fijner.
Wat ik dan zelf gewoon erg jammer vind, is dat bedrijven vaak eerder voor grafische kwaliteit gaan dan voor gameplay technische punten, wat je ook bij PES 2011 ziet. Dat een spel technisch gezien goed in elkaar zit, vind ik veel belangrijker dan dat het er gelikt uitziet. Ik vind het gewoon jammer dat enkele simpele gameplayelementen, zoals het automatisch wisselen van spelers, slecht zijn uitgewerkt. Als de tegenstander een aanval opzet en jij moet je hiertegen weren met de verdedigers, kan de game nog best eens automatisch van speler wisselen, soms zelfs naar eentje die nog op de grond ligt.
Dit soort gevallen kunnen voor heel wat stress zorgen, vooral bij de wat spannendere potjes of bijvoorbeeld online. Daarbij is de virtuele scheidsrechter van PES 2011 ook niet altijd te vertrouwen. Kennelijk heeft de beste man nog nooit van de voordeelregels gehoord, want bij ook maar het minste of geringste duwtje wordt er meteen afgefloten, wat het tempo flink uit de match haalt. Aan de andere kant verdeelt de arbitrage ditmaal de rode en gele kaarten wel eerlijker, wat weer bijdraagt aan een positieve sfeer.
Ook in de onlinemodus is dit erg gebalanceerd uitgewerkt, wat ik natuurlijk alleen maar kan aanmoedigen. Alhoewel er zeer weinig licenties in de game verwerkt zitten, heb ik toch best genoten van het online spelen. De Eredivisie, de Franse competitie en de nationale teams zijn de enige met alle licenties en dat vind ik toch jammer. Wanneer je bijvoorbeeld met een club uit de Premier League speelt, zul je al snel zien dat Arsenal vervangen is door het fictieve London North, wat weer erg onrealistisch oogt. Het blijft natuurlijk wel altijd leuk om spelers uit andere landen te verslaan met het almachtige Nederlands Elftal!
