Blacklight: Tango Down

Ik heb het de laatste tijd eigenlijk wel een beetje gehad met die online FPS-games. Ik ben sowieso nooit iemand geweest die de nieuwste games voor de volle mep bij de speelgoedwinkel om de hoek koopt. Ik graai veel liever op z’n tijd een net zo leuke titel uit de overvolle budgetbak, zodat ik niet bijna iedere maand weer mijn halve salaris kwijt ben aan de nieuwste games. Gelukkig zijn er ook nog bedrijven die dit soort spellen direct op de PlayStation Store aanbieden voor een schappelijk prijsje. Voor mijn laatste online FPS-ervaring heb ik mijn tanden eens spreekwoordelijk gesproken in Blacklight: Tango Down gezet.

Deze online shooter van ontwikkelaar Zombie is dan ook een perfect voorbeeld van een game waar je maximaal een tientje voor over zou hebben, waardoor het een geweldige game is voor het PlayStation Network. Het brengt op zich geen innovatieve concepten met zich mee, doet ook wat het goed zou moeten doen en bevat uiteraard ook enkele foutjes en bugs. Zoals ik al zei, een perfect voorbeeld van een instant budgettitel.

Aangezien het spel enkel en alleen online te spelen is, heeft Zombie ervoor gekozen om er niet echt een verhaal in te verwerken. Het zal ook niet uitgelegd worden tijdens het spelen, omdat de nadruk volledig op de multiplayer ligt. Voor de mensen die per se een verhaal nodig hebben, kunnen het gaan opzoeken in het menu van de ‘Help en Opties’, maar een diepgaand verhaal kun je mooi vergeten.

Wat ik eerst nog even wil aanhalen voordat we met de multiplayer beginnen, is dat je flink wat geduld zult moeten hebben voor de game. Voordat je überhaupt aan het spelen bent, zul je jezelf eerst door enkele frustrerend lang durende laadschermen moeten wurmen. Zelf vond ik dat behoorlijk irritant, omdat ik genoeg spellen ken waar ik maar de helft van de tijd of zelfs korter hoefde te wachten, voordat ik aan de slag kon.

Als je dan eindelijk voorbij deze schermen bent gekomen, mag je aan de slag met het kiezen van je uitrusting. Deze ‘loadouts’ bestaan uit vooraf ingestelde combinaties van primaire wapens (variërend van rifles tot shotguns), secundaire wapens (vooral handgeweren) en een tweetal granaten. Je kunt deze spullen echter volledig aanpassen naar eigen smaak, door een andere loadout samen te stellen of door bijvoorbeeld de camouflagekleuren van de vizieren te veranderen. Er zijn veel verschillende opties mogelijk en dat maakt de spelervaring toch wat persoonlijker, naar mijn mening.

Dan kunnen we nu eindelijk beginnen met het echte werk! Een van de grootste pluspunten van Blacklight: Tango Down vind ik het hoog liggende speeltempo. Je zult je aandacht continu bij het spel moeten houden, want je staat binnen drie seconden weer op je benen, mocht je net neergeschoten zijn. Daarbij heeft iedere speler een zeer handige tool: de Hyper Reality Visor. Hiermee kan iedere speler de locaties van de andere spelers zo vaak als hij/zij wilt op de map bepalen. Je kunt het natuurlijk niet door en door blijven gebruiken, want het zal zich na gebruik eventjes moeten opladen.

Daarbij gebruikt Blacklight: Tango Down een apart systeem voor het balanceren van de teams. Bij de basis van ieder team staat naast de vaste spawnplaatsen namelijk een tweetal automatische machinegeweren. Deze zijn ervoor om te zorgen dat de tegenstanders geen groot voordeel hebben tegenover de zojuist gespawnde spelers. Dit werkte echter voor een paar maps niet naar behoren, waardoor het spelen al snel frustrerend werd door de overhand van tactische geplaatste vijanden. Naar mijn mening had het leveldesign van dat kleine aantal maps iets strategischer moeten gebeuren. De rest van de levels zijn echter wel zeer goed te spelen en brengen dan ook een goede sfeer met zich mee.

Dat het spel er ook nog eens fantastisch uitziet – voor een PSN-game dan – werkt ook nog eens zeer positief op de sfeer. Het ziet er allemaal high-tech uit en het meeste is netjes afgewerkt door gebruik van de Unreal Engine. Daarbij zorgen de interessante effecten van bijvoorbeeld de digi-granaten (een soort rookgranaten, maar dan met wazige pixels) voor een heerlijk futuristisch sausje. Zo zijn er nog wel een aantal kleine, doch leuke grafische toevoegingen, waardoor de game een eigen karakter heeft gekregen.

Wat ik echter wel nog even wil zeggen, is dat de game op zich geen grote vernieuwingen met zich meebrengt. Je zult deze game niet aanschaffen, omdat het een volledig nieuw concept introduceert. Het doet goed wat het moet doen, maar er zijn niet echt elementen waar ik zeer over te spreken ben. De uitgebreide mogelijkheden van de uitrustingen, de spannende toevoeging van de Hyper Reality Visor en de futuristische afwerking zorgen er echter wel voor dat het echt een unieke game is binnen het genre.

Als je net zoals ik geen grote bedragen wilt uitgeven aan de bekende FPS-games, is Blacklight: Tango Down een prima vervanger. Zorg er echter wel voor dat je weet wat je kunt verwachten en dat je geduld zult moeten hebben. Je betaalt ook niet voor niets een stuk minder voor deze game dan voor bijvoorbeeld Call of Duty: Black Ops. Daarentegen ben je wel weer flink wat uurtjes zoet voor een luttel bedrag van tien euro. Ik zeg dus: waarom niet?