Games recycleren bezorgde heel wat gamers barstende hoofdpijn. Wanneer je de winkelrekken afschuimt, zie je nog te veel lookalikes. Sommige ontwikkelaars zijn te lui om iets nieuws te verzinnen. Anderen zijn dan weer zo slim om een concept zo te verdraaien dat het iets volledig episch wordt. Dat is het geval bij deze Castlevania: Lords of Shadow. De Spanjaarden van Mercury Steam hebben een bijzonder goede game afgeleverd.
Klik voor vergrotingen...
Vergapen aan de wereld zul je, zeker wanneer je tegen een titaan moet vechten. Hoewel deze monsters niet de proportie hebben van de titanen in God of War (weeral een verwijzing), zul je toch met je ogen moeten knipperen om de pracht te geloven. Tegen titanen vechten is dan ook een lust voor het oog. Jammer genoeg speelt de camera nogal parten bij die grootse gevechten. Die is bij vlagen ontiegelijk slecht gekozen. Bij titanengevechten gebeurt het zelfs dat je volledig uit beeld verdwijnt. Dat zorgt voor een pijnlijke en eventuele dodelijke afloop. De camera is ook een pijnpunt wanneer je door de verschillende levels kuiert. Meermaals zat ik gewoon vast omwille van de ongelukkig gekozen camerastandpunten.
Vechten
Vloeken zul je, niet alleen omwille van de camera maar ook om de moeilijkheidsgraad van de game. Ik moet toegeven, dit is geen Ninja Gaiden of een eeuwenoude Battletoads. Toch kan de game af en toe behoorlijk pittig zijn. Baasgevechten worden al snel een pain in the ass als blijkt dat je magische krachten opgebruikt zijn. Hardcoregamers hebben hier wel een vette kluif aan, want een gevecht kan soms erg moeilijk zijn.
Die magische krachten zijn een godsgeschenk. Gabriel Belmont kan twee soorten magic gebruiken. Enerzijds heb je lichte magie waarbij je bij iedere doeltreffende hit energie terug krijgt. Duistere krachten zijn ook vertegenwoordigd. Wanneer je deze activeert, word je een equivalent van een kleine Hulk.
Klik voor vergrotingen...
De gevechten zijn bovendien steengoed uitgewerkt. Het gaat bij Castlevania veel dieper dan bij die andere topper van Sony). Al van bij het begin verzamel je punten door het doden van vijanden. Die punten kun je gebruiken om nieuwe skills te kopen. Al snel bouw je een uitgebreid arsenaal aan aanvallen. Je hebt die skills ook echt nodig om belangrijke gevechten tot een goed einde te brengen.
Mercury Steam is ook bezweken voor quick time-events. Door middel van je Combat Cross kun je vijanden vastgrijpen en op een pijnlijke manier doden. Dit gaat gepaard met een korte quick time-event, waarbij vingervlugheid een must is. Kleine vijanden zoals goblins en trollen verban je in een vingerknip naar de hel, terwijl je een andere tactiek nodig zal hebben om grote vijanden om te brengen.
Relics
Naast de eerdergenoemde magische krachten kun je ook gebruikmaken van relieken. In het begin krijg je werpmessen. Na een tijdje verzamel je nog drie andere relieken, die nog meer diepgang in de game brengen. Iedere vijand heeft namelijk zijn zwaktes. Weerwolven kunnen niet tegen werpmessen, terwijl deze nutteloos zijn tegen reusachtige spinnen.
Klik voor vergrotingen...
Layton
Dat in Mercury Steam ook een Professor Layton (recensie volgende week!) verborgen zit, komt alleen maar ten goede aan de gameplay. De puzzels kunnen bij vlagen breinbrekend zijn, maar ze zorgen er nooit voor dat de gamer zich zal opjagen. Hoewel de puzzels nogal cliché zijn, zijn ze toch een mooie toegevoegde waarde aan de game.
Over het verhaal kunnen we dan weer kort zijn. Jij, Gabriel Belmont gaat op pad om de wereld te redden. Ondertussen neem je wraak voor de dood van je meisje. Mercury Steam gooit ons dood met clichés, maar het ergert niet. Zeker omdat de stemmen in de game verzorgd worden door topacteurs als Robert Carlyle, Jason Isaacs en Patrick Stewart.