Resistance 2 maakt goede start

Een échte topper of een niet zo geslaagde launchgame. De meningen blijven verdeeld over Resistance: Fall of Men, één van de eerste games op de PlayStation 3 en voor velen smaakmaker. Enkele cynici beweerden echter dat R:FoM niet aan de verwachtingen voldeed. Klinkklare onzin, aangezien de game velen aanzette een PlayStation 3 te kopen. Nu, voor ons anderhalf jaar later, verschijnt de langverwachte sequel van Resistance 2 en na een uitgebreide eerste speelsessie, zal ik mijn impressie eerst eens delen.

En dat is niet zo makkelijk, aangezien ik de afgelopen paar uur niet achter de PS3 weg te slaan was. Het intrigerende vervolg van het verhaal houdt je meteen aan je televisie gekluisterd en zorgt ervoor dat je die Chimera graag weer een kopje kleiner wil maken.

Spanning en nostalgie

Het verhaal van Resistance 2 gaat verder waar R:FoM ophield. Bij mij resulteerde dat even in enkele nostalgische gevoelens, aangezien je meteen herinnerd wordt aan het eind van het eerste deel. Je zit er dus meteen in en staat te popelen om lekker Chimera te gaan schieten. Geen zorgen, want dat is het eerste wat je gaat doen. De Chimera hebben jouw schip neergehaald boven IJsland en het is de bedoeling dat je het eiland levend weer verlaat. Dit zal echter niet gaan zonder honderden Chimera van je af te houden. Gelukkig zijn ze hier nog niet zo heel groot en sterk(misschien wat meer pindakaas eten? –red.) en kun je ze nog redelijk van je afhouden. Het eerste level is dan ook meer een tutorial dan een echt level, maar dat drukt de pret natuurlijk niet.

Sprakeloos

Na dat eerste level, kom je in het echte werk. Je zit onder water in een groot schip en wordt aangevallen door de Kraken. Allemaal vijandelijke vissen komen het water in en jij moet nu hieruit ontsnappen. Zodra je boven water komt zie je de invasie, die ook al in een trailer te zien was. De Golden Gate Bridge staat in vuur en vlam en daaromheen zijn allemaal schepen van de Chimera die nog meer verdoemenis brengen. Toen ik dacht zag, moest ik even blijven staan en viel mijn mond open. Wat een waanzinnig uitzicht en eigenlijk viel me toen pas goed op met wat voor een enorme grafische kwaliteit ik te maken had. In één woord: adembenemend. Elk mens dat daar niet even stilstaat en geniet van dit beeld, is simpelweg een cultuurbarbaar.

Nu ik het toch over sprakeloos heb, sommige shoot-outs laten je je tong ook wel eens inslikken. Af en toe kom je tegenover enorme hordes bloeddorstige Chimera te staan, die niets anders liever zouden doen dan jou in duizenden kleine stukjes scheuren. Toppunt tot nu toe is echter het gevecht met de Kraken. Hierbij sta je op een afgesloten landingsplatform midden in het water en daaromheen zwemt een reuzeninktvis, die op onverwachte momenten toeslaat. Maar als hij aan dat platform gaat hangen en je schuift naar hem toe als een hamburger naar een hongerige Amerikaan, dan krijg je echt een gevoel waarvan je… tja, sprakeloos bent.

Vooralsnog kan ik concluderen dat Resistance 2 echt geweldig is en dan zit ik er nog niet eens zo heel lang in. Zo heb ik bijvoorbeeld nog een behoorlijk deel van het verhaal te gaan en wat te denken van de online co-op, waarin je met acht man kunt samenwerken. Genoeg te doen nog dus. Hopelijk blijft het allemaal een mooie droom, want zo lijkt het wel. Maar wie weet… misschien kent Resistance 2 ook nog wel zijn schaduwkanten. Dat zul je aan het eind van de week in de uiteindelijke review dan wel zien.