FirstLook 2008: Wii Music

Wii music werd bij de launch van de Wii al aangekondigd waarna het eigenlijk erg stil is gebleven. Nadat Nintendo een teleurstellende presentatie had gehouden op de E3, waren de meeste core-gamers niet zo erg enthousiast meer. Maar ondanks de slechte presentatie, was ik toch enthousiast over het spel! Tot gisteren, want toen heb ik het spelletje even mogen spelen op de stand van Nintendo tijdens First Look 2008.

Muziek heeft mij altijd weten te boeien, en het nieuws dat Nintendo met een complete game kwam waar je een hele hoop instrumenten kon bespelen klonk mij dan ook als muziek in de oren. Ik kon dan ook niet wachten afgelopen zaterdag om het spel te kunnen spelen. Na een korte presentatie van een vrouw die uitlegde hoe het drumstel werkte, kon ik aan de slag met het andere deel van het spel, namelijk het nabootsen van 50 instrumenten. Ik kreeg een Wii Mote en een Nunchuck in mijn handen geduwd en werd geacht de bongo’s te spelen.

Zodra het spel begint, kun je kiezen of je een notenbalkje erbij wou, of dat je het nummer wel uit je hoofd kende. Omdat ik het spel nog nooit had gespeeld vroeg ik mij gelijk af wie in godsnaam zo’n nummer kon onthouden. Al snel werd mij duidelijk waarom mensen de keus hadden om geen notenbalk in beeld te krijgen: het was te simpel! Welk intrument je ook speelt, het principe is hetzelfde: op de maat meebewegen. Je krijgt noten te zien, en zodra je deze moet spelen, hoef je niets meer te doen dan met de Wiimote schudden. Ik dacht dat de bongo’s simpel waren, dus besloot ik maar eens de gitaar te kiezen. Ook dit berust weer op hetzelfde princiepe. De Nunchuck hoor je omhoog te houden, zodat het lijkt alsof je de hals van een gitaar vast hebt, en de Wiimote dient voor het aanslaan van de noten.

Geen muziekschool meer nodig.

Ook hier was het weer de bedoeling om de Wiimote op het juiste moment naar boven of beneden te bewegen. Een blaasinstrument speel je door de Wiimote voor je mond te houden en op het nootje een knopje in te drukken. Het spel is zo simpel dat kleuters nog kunnen begrijpen wat ze moeten doen. Het lijkt me dan ook onmogelijk dat dit spel is gemaakt om volwassenen te vermaken. Ik stond te spelen met het gevoel een gratis flash-spelletje van het internet aan het spelen te zijn.

Omdat de hoofdmodus van het spel al niet boeiend is, moeten we dan maar naar het drumstel gaan kijken. Het drumstel is namelijk realistisch uitgewerkt, en is makkelijk te bespelen. Het is dan ook de ideale sim voor mensen met ouders die het niet aankunnen een echt drumstel in huis te halen. Helaas hebben we op First Look alleen maar naar een presentatie mogen kijken, en hadden zelf niet de mogelijkheid om deze optie uit te proberen. Dat is een gemiste kans voor Nintendo, dit leek mij namelijk het enige boeiende aan de game.

Wii music belooft veel, maar maakt er weinig van waar. Alle 50 instrumenten komen op hetzelfde neer en het gevoel een instrument te kunnen spelen, heb je totaal niet. De liedjes zijn te simpel en de gameplay lijkt nergens op. Als je toch deze liedjes wilt spelen, koop dan voor die 50 euro een echte gitaar en zoek ze op internet. De drums lijken het enige stukje van de game dat boeiend is, maar helaas hebben we deze niet mogen spelen. Maar om voor deze game 50 euro te moeten neertellen? ECHT NIET!