Haze is een first person shooter van Ubisoft en Free Radical Design, niet meteen de eerste de beste ontwikkelaars die er bestaan. Een hele tijd geleden stelden ze samen hun game voor aan de buitenwereld. Haze zou niet zomaar een first person shooter worden, het zou er eentje worden met een verhaal dat nog nooit zo goed naar de speler is overgebracht. Eentje waar de werkelijkheid van oorlog vanaf druipt en waar het hoofdpersonage alsmaar meer en meer beseft waartoe oorlog in staat is. Of zoals onze eigen redacteur Berry het een tijdje geleden formuleerde: een first person shooter met een verhaal en een geweten.
Het hoofdpersonage waarover we het hebben is Shane Carpenter, lid van de machtige organisatie Mantel. Dit is rond 2048 het grootste bedrijf ter wereld, dat een enorm privéleger bezit. Hiervoor ontwikkelde Mantel het zogenaamde Nectar, een soort drug die je in staat stelt om de beste soldaat te worden. Het zorgt ervoor dat je geconcentreerder dan ooit te werk gaat en je automatisch gewaarschuwd wordt voor mijnen en granaten. Maar het belangrijkste effect van Nectar is het feit dat tegenstanders voortdurend een oranje-geel kleurtje krijgen, waardoor soldaten er op los moorden en de gruwelijkheid van hun daden niet moeten aanzien. Later in de game keert Carpenter zich tegen Mantel en sluit hij zich aan bij de rebellengroepering ‘The Promised Hand’.
Ubisoft en Free Radical Design zijn er met andere woorden zeer goed in geslaagd om het effect van Nectar over te brengen. Je merkt gedurende deze wrede gevechten niet wat je hebt aangericht en hebt totaal geen besef van alle lijken die je omringen. Ook grafisch lieten de twee bekende ontwikkelaars geen steken vallen. Zowel de vijanden, de uitrusting van je companen en de omgeving is prachtig weergegeven. Daarnaast is ook op het gebied van gameplay niet veel aan te merken. De controls werken naar behoren, alleen was het in de coöp-modus een beetje te chaotisch om degelijk te kunnen schieten. Daarnaast doet de AI van de vele vijanden niet onder voor de supersoldaten van Mantel en is het dus mooi gebalanceerd en goed uitgewerkt. Voor de rest is er niets op deze titel aan te merken en het ziet er dan ook naar uit dat shooter-fanaten hoopvol naar december kunnen uitkijken.
