Gears of War 2: een ruime maand later

Veel toppers laten zich al vanaf de release zien en ook wordt al vrij snel duidelijk hoe de game het doet bij de consument. Verkoopcijfers spreken boekdelen. Maar net zoals de geschiedschrijving pas achteraf een goed beeld van een tijdperk kan geven is het bij games soms ook goed om na een bepaalde tijdsperiode eens een terugblik te doen. Neem Gears of War 2. Huilend zat ik achter mijn PC, omdat ik de review niet mocht doen, maar dat weerlegde mijn hoge verwachtingen die ik voor de game had geen centimeter. Ik snakte naar een vervolg op de plots gestopte verhaallijn en ook had ik met een stel vrienden wel behoefte aan een nieuwe, vette multiplayer.

Meteen al vanaf de release pakte de verhaallijn mij, samen met een vriend, flink bij de lurven om ons na een wilde achtbaanrit vol actie en spektakel uitgeput op de bank weer neer te smijten. Ook de aller-moeilijkste moeilijkheidsgraad werd door ons beproefd en uitgespeeld. Het einde was wederom abrupt en gaf mij de gelegenheid even goed bij te komen van alles wat ik nu weer beleefd had. Maar, echt stilzitten was ook niet gepast. De multiplayer met al haar gruwelijk actie trok mij erg aan en mijn eerste online potje begon. En hiermee begon een gemixt gevoel van vreugde en plezier maar helaas ook van irritatie.



Kort voor de release van Gears of War 2 had ik het eerste deeltje nog maar even opgepakt. Toen deze uitkwam had ik al erg lang de multiplayer gespeeld maar doordat weinig vrienden van mij doorgingen vervloog deze ervaring en stak ik verscheidene andere multiplayergames in mijn console. Toch blijft de online actie van Gears mij aantrekken omdat deze aan de ene kant soms irritant moeilijk is, maar daardoor ook zorgt voor een extra gevoel van voldoening bij het maken van een stel mooie kills achter elkaar. En, deze ervaring werd door mij gedeeld. De eerste weken deed Gears 2 het goed in de charts en er leek geen vuiltje aan de lucht.

Voor de echte fans van Gears is dit kleine vuiltje echter een vieze vlek op de serie. Als je de community-site van de game een beetje volgt zul je merken dat er nogal wat klachten zijn over de online spelmodus. Ten eerste vinden de echte fans het vervelend dat de Shotgun minder sterk is geworden, maar persoonlijk snap ik dit wel van Epic. De gun was in het origineel online wel heel erg sterk. Erg leuk voor de goede speler, maar voor de instappers niet te doen. Een ander puntje van kritiek dat ik ongegrond vind, is de nieuwe functie van de smoke-granaat. Om deze nuttiger te maken is deze omgetoverd in een soort stun-granaat die mensen van hun plek blaast. Een middel dat zeer tactisch gebruikt kan worden en naar mijn idee de balans ten goede komt.

Toch hebben de critici ook puntjes waar ik mij achter moet scharen. Ten eerste vind ik net als vele fans dat de ‘chainsaw’ te gemakkelijk te gebruiken is. Veel spelers lopen continu met de kettingzaag aan en zijn niet te stoppen. Waar je in het origineel slechts een keertje hoefde te raken om de zaag te doen afslaan, is het nu haast onmogelijk om iemand die met de zaag aan komt lopen te stoppen. Frustrerend voor de shotgungebruiker! Daarnaast vindt ik het matchmaking systeem niet soepel genoeg. Je kunt niet weggaan (alleen via dashboard) of ergens later bijkomen en dit zorgt soms voor vervelende situaties. Zo start ik dikwijls in een team van vijf om vervolgens, als het potje begint, te concluderen dat ik nog in mijn eentje over ben tegen vijf opponenten.


Een laatste puntje van kritiek is het rankingsysteem. Waar een vriend van mij al rank twee (van de vijf) is na een paar potjes spelen, ben ik na een potje of vijftig nog steeds rank één. Logisch natuurlijk als ik echt zo slecht zou zijn, maar bij het vergelijken van statistieken, zowel relatief als absoluut, kom ik er toch beter of gelijk uit. Dit komt door het feit dat jouw persoonlijke rank vooral afhangt van je win-verlies ratio. Natuurlijk is dit sterk om ervoor te zorgen dat de spelers niet voor de kills maar voor het missiedoel gaan, maar de uitwerking laat in mijn persoonlijke geval te wensen over. Helemaal als ik in mijn eentje tegen een team van vijf moet spelen, is het af te vragen of het goed is om je persoonlijke rank grotendeels te baseren op win-verliesratio.


Zoals ik al zei ben ik een erg grote fan van de Gears of War- serie. Ik heb erg genoten van de verhaallijn en de co-op, maar ook van de multiplayer kan ik genieten. Toch moet ik, juist als fan, mij aansluiten bij een groep kritische gamers die een aantal struikelpuntjes zijn tegengekomen in de meerspelerstand. Vooral het rankingsysteem en het gemakkelijke (ge/mis)bruik van de ‘chainsaw’ leidden bij mij tot wat frustratie. Het komt dan ook recht uit mijn hart als ik Epic smeek om met haar nieuwe patches hier alsjeblieft aandacht aan te besteden.