Brains, boobs en bommen

Na een regenachtige zaterdag plof ik lekker op de bank en begin te zappen. Is er vanavond nog wat leuks op de televisie? Jazeker! Ik val middenin een avondje Lara Croft bij Veronica en laat me onderdompelen in sfeervolle beelden met nog sfeervoller acties. Na een half uurtje ben ik er helemaal van overtuigd: Lara is mijn idool! Eindelijk eens geen vrouwelijke hoofdrolspeler die vooral bezig is met lange dialogen over emoties en gevoel, maar gewoon een lekkere stoere dame die elke man de baas is, alle puzzels weet op te lossen en er bovendien prima uitziet. Ze is gewoon helemaal OK, die Lara: brains, boobs en bommen. Wat een combinatie!

Na nog een half uurtje kijken, is het me een raadsel waarom er eigenlijk niet meer van dit soort films zijn. Er zullen ongetwijfeld meer mensen zijn die net als ik al die domme hysterische dametjes uit de Hollywood-films zat zijn. Als er al eens een dame de hoofdrol krijgt, dan is ze of eindeloos met moeilijke gesprekken in een café in de weer met vriendinnen, of stiekem toch op zoek naar een man. Waarschijnlijk zijn er ergens in een achterafstraatje in Sint Jansklooster best mensen te vinden die hier van kunnen genieten, maar ik vind het bloedsaai, stomvervelend en ergerlijk, die suffe vrouwen op televisie. Gelukkig heb ik vanavond Lara en ga ik lekker genieten. Als de film is afgelopen, is het feest nog niet voorbij: Veronica gaat gewoon verder met het tweede deel van de film. En als die is afgelopen... dan stop ik Lara in m'n PC en ga lekker een uurtje gamen.

Ik ben er ondertussen van overtuigd dat Lara niet alleen in de film en game een redder van de wereld is. Lara kan die rol ook in real-life opeisen. Er zijn namelijk vrijwel geen goede rolmodellen voor meiden die wat anders willen dan emoties of een man. Voor meiden die zichzelf wel kunnen redden, die dol zijn op actie en avontuur en die er natuurlijk wel lekker willen uitzien. Wat heeft zo'n meid nou als rolmodel te kiezen in de media? Nee, Lara is zo gek nog niet. Lara is heel bijzonder, jammer dat er niet meer waardering is voor haar speciale rol.

Wat mij betreft, is het tijd voor een speciaal door de overheid ondersteund Lara-programma. Niks emancipatie-nota's of beleid: gewoon lekker gamen! Deel Lara uit in het winkelcentrum aan elke meid tussen de 12 en 22 en laat ze verplicht een paar levels uitspelen in het vak Maatschappijleer. Wedden dat dat meer effect heeft dan tien jaar lang beleidsnota's over ontwikkeling van de vrouw? Voor mannen heeft deze vorm van emancipatie bovendien ook de nodige voordelen. Stel je voor dat alle feministes over twintig jaar zijn gehersenspoeld met Lara-games en niet alleen stoer en onafhankelijk zijn, maar er ook nog eens net zo goed uitzien? Dan kan geen man meer tegen emancipatie zijn. Toch, jongens?!