Wat te doen als je in het buitenland een game voor een spotprijs ziet liggen? In de meeste gevallen gewoon laten liggen en hier lees je waarom!
Onlangs heb ik een korte week in het zuiden van Frankrijk doorgebracht, omdat de dagelijkse hoeveelheid werk mij anders de das om zou doen. Tijdens mijn verblijf in Lit et Mixe heb ik geleerd (jawel, ik leer ook wel eens wat) dat Fransozen de dingen groots aanpakken. Het lokale winkelcentrum was enorm groot en had in totaal 84 winkels. Slechts één winkel wist mij te boeien, maar veroorzaakte ook een groot dilemma.
Drieëntachtig onnodige winkels
Die gekke Fransen stoppen zonder pardon 84 winkels onder één dak en zorgen ervoor dat iedereen zich in een winkelcentrum kan vermaken. Na bijna alle winkels te hebben onderzocht, vond ook ik de winkel van mijn dromen. Een winkel met een kort, maar krachtige naam GAME wist mijn aandacht te trekken en bracht mij in een klein, maar fijne ruimte die gevuld was met games. Je kon het zo gek nog niet bedenken of zij hadden het.
Goedkope toppertjes
De spellen die te koop stonden waren verdeeld in twee groepen. De gewone games en de tweedehandse games. De tweedehandse games waren een stuk goedkoper en zagen er net zo uit als de nieuwe, dus ik richtte mij alleen op de tweedehandse games. Ik had gemerkt dat de Fransen een vreemde smaak hadden qua games, want veel spellen die hier vijftig tot zestig euro kosten, hadden daar een prijskaartje van twintig en soms zelfs tien euro.
Nadat ik de rekken van de DS games onderzocht had en
Castlevania: Dawn of Sorrow,
Freshly-Picked Tingle’s Rosy Rupeeland en Actua Pool in mijn handen had voor maar dertig euro, besloot ik om mijn oog te richten op de PSP games. Deze waren een stuk duurder, maar zagen er eerlijk gezegd een stuk interessanter uit. Nadat ik deze toch maar overgeslagen had, besloot ik af te rekenen. De Fransoos die mij hielp afrekenen had een grappig Engels accent en wees mij erop dat ik de tweedehandse spellen niet meer mocht ruilen, maar dat boeide mij niets. Ik was immers niet van plan om hier ooit terug te komen.
Drie talen in één winkel
Na dertig euro te hebben besteed aan drie leuke DS games, was mijn budget op en ging ik naar de auto om mijn PSP en DS op te halen. Ik moest de games toch even testen naar mijn gevoel. Onderweg naar het vakantiehuisje heb ik toch nog één ding geleerd van Fransmannen en hun lokale gamewinkels. Mocht je als buitenlander in Frankrijk één of meerdere games kopen, wees er dan zeker van dat je een game pakt die in het Engels te spelen is. Mijn Castlevania was namelijk in het Frans, mijn Actua Pool bleek van Duitse afkomst te zijn en Tingle’s Rosy Rupeeland was het enige spel dat in het Engels speelbaar was. Vraag me niet waar de grappige Fransman die games vandaan heeft weten te smokkelen…
Vetrouw nooit Franse verkopers
Ze zeggen dat in elk verhaal een moraal zit, maar ik heb nog steeds niet ontdekt wat er in dit verhaal schuilt. Neem maar van mij aan dat je geen games in het buitenland moet kopen, als je niet zeker weet of die ook in het Engels of Nederlands speelbaar zijn. De Franse verkoper zei nog één laatste ding tegen mij en toen had ik het helemaal niet meer. De vrolijke man beweerde dat het systeem vanzelf de taal daaraan aanpast, als je een spel speelt op een Nederlandse of Engelse DS. Dan zou je elk spel in het Nederlands of Engels kunnen spelen. Weer een reden om grappig uitziende Franse verkopers niet op hun woord te vertrouwen!
