Games without Cohones

De vorige column ging over mijn eerste, onzekere stapjes in het gamewereldje. Wegens te weinig vooruitgang, moest ik helaas een nieuw onderwerp zoeken. En nu ik al een poosje hier bij jouwGames een gedeelte van mijn vrije uurtjes slijt, doe ik niet alleen maar de gevreesde spellingscorrectie. Ik help sinds kort ook met het vullen van de database. En geloof me, als je bezig bent met screenshots te verzamelen en games toe te voegen, kom je veel rare dingen tegen. Het game-universum is een bizarre wereld…

Allereerst zijn er games om je gewicht onder controle te houden. Zo brengt Ubisoft nu My Health Coach: Weight Management uit. Ik snap echter niet hoe ze hopen geld te verdienen aan deze game. Zelfs het kleinste en dikste kind weet dat je niet zult afvallen door voor een console te gaan zitten. De ontwikkelaar vergat één ding: om af te vallen, moet je bewegen. Jammer genoeg is dit één van de dingen die je niet doet terwijl je voor een console op je luie achterwerk zit. Er is echter een kleine kans dat je zou afvallen tijdens het gamen: wanneer ze een receptenboekje vol caloriearme gerechten en een kookplaat meeleveren bij iedere ‘gezonde’ game.

Op dat kookplaatprobleem heeft Office Create misschien een oplossing gevonden. Ze bedachten Cooking Mama, een game waarin je zou leren koken. Met de Wii-mote moet je virtuele groenten snijden, waarna je ze kruidt door te schudden met je Nunchuk. Kinderspel natuurlijk! Ik weet niet of jij al ooit in de keuken hebt gestaan, maar in een Wii-game kun je niet in je vingers snijden, je aardappelen niet lang genoeg laten koken, of je gerechten laten aanbranden, iets wat in de meeste keukens dagelijkse kost is.

Dan is er nog het bewegingsprobleem. Je kunt van een doorsnee gamer niet zeggen dat hij veel beweegt… Ok, ik hoor jullie al komen met het argument van Wii Sports. Iemand die graag beweegt en rondhuppelt voor de Wii, zal daarmee inderdaad wat bewegen. Iemand die echter totaal niet graag beweegt, zal rustig in de zetel blijven zitten en polsbewegingen maken om zo een partijtje tennis te winnen. Vaarwel beweging.

Behalve gezondheidsgames, zijn er nog de ‘games’ als Sight Training, die het zicht zouden verbeteren. Door elke dag een kwartiertje op knopjes te duwen en zo honkballen over het veld te slaan, zou de leeftijd van je ogen verlaagd worden. Goed argument natuurlijk om je ouders te overtuigen van het nut van gamen. Aangezien ik zelf al jarenlang rondloop met een bril op mijn neus, kan ik echter iedereen verzekeren dat naar een scherm zitten staren, hoe klein dat scherm ook is, niet goed is voor je ogen.

Er valt maar één conclusie te trekken: games speel je voor de fun. Niet om slimmer te worden of om te leren tennissen. In een uitzonderlijk geval speel je games omdat je moet van een klasgenoot en mederedactielid, maar dat overkomt je waarschijnlijk alleen als je, net zoals ik, behoort tot de noobs met boobs.