Voor de komst van de PSP en PS3 had ik nog nooit gehoord van Wi-Fi, RSS of een Hotspot. Ik ben immers een gamer en geen ICT’er! Wat bedoel je met geheugen uitbereiding, een Geforce videokaart en minimum systeemeisen? Gamen doe je, wat mij betreft, het eenvoudigst op een console. Vandaag de dag is dit nog steeds zo, maar dan wel onder vermelding dat deze werelden steeds meer door elkaar lopen. De next-gen consoles nemen steeds meer functionaliteiten over van de PC.Met de laatste PS3 firmware kan je bijvoorbeeld via DLNA (Digital Living Network Alliance) multimedia content streamen van je PC naar je PS3. Je hoeft alleen in je Windows Mediaplayer een vinkje te zetten bij ‘mediadelen’ en binnen één seconde staat je PC in je CrossMedia bar van je PS3. Het delen en streamen van multimedia is in de computerwereld misschien niet vernieuwend maar voor mij als ‘ICT-analfabeet’ is dit een ongelofelijk staaltje van abracadabra.
Geïnteresseerd begon ik dan ook de speculaties rond nieuwe firmware updates te volgen. En op 31 mei werd het eindelijk mogelijk om Remote Play te gebruiken via Internet. Dezelfde avond glipte ik via mijn achterdeur naar buiten. Mijn PSP brandde in mijn zak. Ik ging op strooptocht door de buurt. Op zoek naar een onbeveiligd netwerk. Al snel lag ik bij een verre buurman onder zijn raam. Een eenvoudige scan vond een onbeveiligd draadloos netwerk met de juiste signaalsterkte. Even inloggen en daar verschenen, op het schermpje van mijn PSP, de bekende beelden van mijn geliefde speelstation 3.
Enthousiast kroop ik naast mijn meisje in bed en zei; “Met mijn PSP kan ik, in Tokio, een film bekijken die op mijn PS3 staat!” Ze gaapte en zei; “Tokio? Zullen we gaan slapen lieverd!?”
Toen was ik helemaal Remote Play ready!
Enkele weken geleden moest ik voor mijn werk een paar dagen naar Friesland. Oké, het is geen Tokio maar toch! Na het boeken van een hotel met een Hotspot startte de voorbereiding. Ik importeerde mijn muziek CD’s. Ik leerde hoe ik DIVX moest converteren naar MP4 en hoe VLAC om te zetten naar MP3. Voor mijn vertrek zette ik mijn PC en PS3 aan en controleerde of mijn 250 GB externe harddisk correct was aangesloten. Toen was ik helemaal Remote Play ready!Op de hotelkamer aangekomen trok ik mijn PSP uit mijn broekzak. Lucky Luke is sneller dan zijn schaduw maar ik ben weer sneller dan Lucky Luke. Nog voordat de deur van mijn hotelkamer in het slot viel was ik al online. Daar was het scherm van mijn PS3. Het werkte allemaal perfect. Volledig gelukkig liet ik mij achterover vallen op de zachte matras van het luxe tweepersoonsbed.
Mijn hart sloeg enkele slagen over. Waar waren mijn games eigenlijk? Ik doorzocht geschrokken mijn bagage terwijl langzaam de realiteit tot mij doordrong. Het was niet eens in mij opgekomen om ook nog games mee te nemen. Er zat niet eens een UMD in het slot van mijn PSP. Door deze nieuwe next-gen hype ben ik mijzelf verloren. Ik ben geen gamer meer maar een ICT’er!
Van mijn bezoek aan Friesland herinner ik mij eigenlijk nog maar één ding. Ik lag uren op mijn rug, in mijn hotelkamer, verbijsterd naar het plafond te staren.
